استاد گفت: تو نه می خواهی چیزی درباره من بدانی و نه درباره دیگرسوی من و نه درباره هیچ چیز دیگر. دنیای من دنیای اعمال دقیق، احساس ها و تصمیم های قاطع است و بی نهایت موثرتر از حماقت مسخره ای است که تو «زندگی من» می نامی.

پ‌ن: به دنبال خوب بودنیم ؛ و از کامل بودن در غفلت محض. کامل بودن ورطه‌ایست هولناک. در آغوش قعرها و دوشادوش غراب‌های تاریکی...